https://www.facebook.com/KorpaiLee/

"ไม่ได้ไม่ได้ ต้องได้"

"ไม่ได้ไม่ได้     ต้องได้"


คำพูดนี้ยังกึกก้องอยู่ในหัวของศิษย์เก่า ร.ร อนุชนวัฒนาอย่างเราเสมอ


ทุกครั้งที่นึกถึงวัยเด็ก
เมื่อครั้งที่เรียนอยู่ที่โรงเรียนอนุชนวัฒนา
หรือโรงเรียนกระโปรงแดง



เพราะนักเรียนผู้หญิงทุกคนจะใส่กระโปรงสีแดง
มีคุณครูใหญ่ ชื่อคุณครู ฉวีวรรณ วรประวัติ
ที่เข้มงวดกับนักเรียนประถม.ปลายเรื่องภาษาอังกฤษ

นักเรียนทุกคนต้องท่องศัพท์ภาษาอังกฤษเป็นการบ้านให้ท่องจำทุกวัน
วันละ 5- 10 คำ เวลาที่นั่งรถโดยสารกลับบ้าน
ไม่ใช่เวลาที่จะมัวนั่งเล่นบนรถเหมือนเด็กๆที่อื่น
พวกเราชาวอนุชนวัฒนาจะต้องท่องศัพท์ให้ได้


ไม่เช่นนั้นครูใหญ่จะเรียกถาม หากตอบไม่ได้นั่นหมายถึง
เราต้องออกไปหน้าห้อง ตอบส่วนตัวกับครูใหญ่


ใครจะกล้าไปยืนขาสั่นหน้าห้องเรียนอ่านภาษาอังกฤษให้ครูใหญ่ฟัง ต่อหน้าเพื่อนๆทั้งห้อง


ครูใหญ่บอกเสมอว่า "ไม่ได้ไม่ได้ ต้องได้"


ท่านหมายถึงเรื่องอุปสรรคย่อมเกิดขึ้นเสมอในชีวิตมนุษย์เเรา แต่พวกเราอย่าท้อ หากคิดและทำสิ่งใดในชีวิตแล้ว ต้องไม่ท้อ ไม่ถอย


ไม่มีอะไรในโลกใบนี้ที่มนุษย์อย่างเราทุกคนทำไม่ได้

เพราะฉะนั้นนักเรียนต้องจำไว้ให้ขึ้นใจว่า

.
.
.
.
"ไม่ได้ไม่ได้ ต้องได้"



จากวัยอนุบาล ประถม มัธยม มหาลัย ของเรา

จวบจนถึงวันนี้ คำนี้ก้องกึกในหูของเราเสมอ

ไม่ว่าจะเจออะไรเข้า

มาในชีวิต
.
.
.
.
...
"ไม่ได้ไม่ได้ ต้องได้"


Korpai Lee


12 Jan 2024



นานๆจะมาหา ใช่ว่าหลงลืมกัน

"นานๆจะมาหา  ใช่ว่าหลงลืมกัน"



 นานมากแล้วไม่ได้เขียนอะไรลงไป 

จนเกือบจะลืมไปคัดกรองใจไม่ออกเลย

หลายอย่างที่ต้องทำอาจต้องจำไว้ให้เฉย

ไม่มีเวลามาชดเชยกับสิ่งที่เคยได้ทำมา













เดินผ่านกาลเวลาเกินกว่าค่าให้จดจำ

บางสิ่งต้องฝืนทำไม่จดจำไว้ในใจ

มีคนที่ควรค่าเก็บเอามาไว้ในใจ

บางคนระอาใจไม่เก็บไว้ในความจำ










KorP@i Lee


18.07.2021

ร่มเงาไม้ใหญ่ / Big Tree


:: ร่มเงาไม้ใหญ่ / Big Tree ::


ร่มเงาบังใบไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้าน
ต่อยอดยาวนานเก่ากาลยังจำ
แหงนมองไกลยิ่งใหญ่เลิศล้ำ
ก่อเกิดความงดงามทำตามกันมา


อยู่เย็นยืนนานไม่คร้านพรั่นพรึง
โอบเอื้อมส่งถึงติดตรึงเอาไว้
แตกกิ่งก้านกองามชื่นช่อชูใบ
เป็นต้นไม้ใหญ่กว้างไกลเกินมอง


ก่อร่างสร้างไว้มากมายหลักฐาน
สืบเนื่องเฟื่องกาลพบพานเรื่องราว
สร้างเพิ่มเติมมาเสาะหาสร้างสรรค์
เหลือไว้ให้ลูกหลานสืบสานร่มย็น


หยั่งรากฝากใบเติบใหญ่แลเห็น
ไม่เคยว่างเว้นให้เห็นเวิ้งว้าง
สืบทอดต่อไปกว้างใหญ่ไพศาล
ร่มเงาแบ่งบานแผ่กิ่งก้านไปไกล


จากตรงนี้เป็นที่เริ่มต้น
มีความอดทนสร้างตนป็นที่ตั้ง
ไม่เคยท้อใจเมื่อได้ทำงาน
เก็บไว้ให้ลูกหลานสืบสานตระกูล


พอถึงวันนี้อย่าได้สิ้นสูญ
สะสมของเพิ่มพูนตกทอดลูกหลาน
บรรพบุรูษสร้างไว้หวังให้ยืนนาน
เราเป็นลูกหลานสืบสานเจตนารมณ์


ภาพและถ้อยคำ


โดย


Korp@i




 

Create Date : 08 กุมภาพันธ์ 2554ลบ Blog แก้ไข Blog
4 comments
Last Update : 13 กุมภาพันธ์ 2554 20:15:06 น.

:: คนไกลที่ใกล้กัน/So far But Yet So Near ::



:: คนไกลที่ใกล้กัน/So far But Yet So Near ::


แวะเวียนมาบ่อย ไม่ได้คอยแต่มาหา
เหมือนไกลเกินกว่าคว้า ยังตามมาอยู่ร่ำไป
อยู่ในห้วงคำนึง ระลึกถึงอยู่ไม่รู้หาย
ไม่รู้อยู่แห่งไหน มักมาใกล้ในใจกัน
ระลึกยังนึกถึง ครั้งหนึ่งยังคงฝัน
จากไปเมื่อไหร่กัน แม้ในฝันยังคงมี
ยังจำไม่เคยจาง คนที่อยู่ห่างแต่ข้างใจ
นิดหน่อยก็อ่อนไหว ไม่ห่างไปจากใจกัน
ยังคงเป็นอย่างนี้ ใช่เวลากี่ปีรู้บ้างไหม
ยังคงเคียงข้างใจ ตลอดไปนานเท่านาน


ถ้อยคำ

โดย



... «-(¯`v´¯)-» KorP@i «-(¯`v´¯)-» ...

:: มีอะไรที่ไม่เปลี่ยน/Changing ::

ลกบอกอะไรแก่เราบ้าง

หรืออาจลืมอะไรบางอย่างที่วางไว้

บอกเรื่องก้าวหน้าเดินต่อไป

เตือนสิ่งดีไว้หันมองคราใดใจยังจำ


ลืมคนบางคนบนเวลาที่ว่าเหงา

หรือลืมเงาคนเก่าที่เคยหวัง

กลับมองสิ่งที่ผ่านเป็นพลัง

เติมความหวังไม่ย้อนไปให้ซ้ำเดิม


หันมองเวลากลับผ่านเมื่อวันก่อน

มีทุกข์ร้อนซ่อนความหวานซ่านปนขม

มีเรื่องราวหลายหลากซากระบม

มีทั้งเรื่องทั้งโง่บรมขมเหลือใจ


อาจหันมองคืนวันเก่าแล้วขบขัน

หลายสิ่งที่คิดไปในวันนั้น

ตัดสินใจทำไปได้อย่างไรกัน

ไม่อาจหันเปลี่ยนใจแล้วไม่มอง

วัน เวลา เข็มนาฬิกา

แม้ว่าไม่ได้นั่งเฝ้ามองดู

ทุกอย่างยังเดินหน้าอยู่

ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามฤดูของมัน




KorPai



15 ธันวาคม 2555

: เก็บ/ Keeping ::

เก็บความงามในชีวิต

เก็บความคิดเลิศล้ำรวมคำสอน

ทุกสิ่งอย่างที่ผ่านทางยามแรมรอน

ไม่เคยรอนแรมไปจากใจเรา


เก็บทุกสิ่งที่มีในวันนี้

อาจมีหลายสิ่งที่ผ่านมายังโง่เขลา

ยังคงเก็บความงามตามศรัทธาค่าแห่งเรา

ไม่เคยเหงาในหัวใจให้ดายเดียว


แม้ล่วงเลยผ่านมาเนิ่นนานแล้ว

เสียงลมแผ่วผ่านไปใจไม่หนาว

ยิ่งผ่านแล้วมาทบทวนตัวเรา

กับสิ่งเก่าที่มากคุณค่าเก็บมาจำ


อาจมีบางเส้นทางที่เดินผิด

ด้วยใจคิดนึกกลัวตัวยังเขลา

หากได้เจอครั้งใหม่ไม่หูเบา

นำรางเงาที่ก้าวผ่านประมาณทาง


หากมีบางอย่างเวียนมาอีก

ไม่คิดหลีกปรับตัวแล้วสู้เขา

คราวนี้เริ่มเห็นลางเส้นทางเรา

แม้ทางเก่าไม่หนีไปไม่ลำพอง


ที่เดินทางผ่านมายังอีกมาก

มีหลายหลากเรื่องราวในเงาสลัว

จงมั่นใจก้าวเดินไปอย่าได้กลัว

เกิดมาแล้วมั่นใจตัวไม่กลัวเกิน



เขียนโดย



KorP@i

Eric , My Love At First Sight

  Eric

 MyLove At First Sight ::

มากมายเรื่องราว
เกี่ยวกันเข้ากับความรัก
มีเรื่องไม่มากนัก
เกี่ยวข้องกับความรัก
..
แล้วมันช่างประทับใจ

เมื่อปี พ.ศ. 2539
มีเสียงเบาๆส่งมาตามสาย
ฉันใกล้คลอดแล้วนะ
เห็นเพื่อนบอกจะมาให้กำลังใจ
อุ๊ยตายแล้วตาย
โทรมาบอกกันได้ต้อนเช้าของวัน

ด้วยความขยันตัวฉันยังอยู่ในที่นอน
เพื่อนจ๋ารอก่อน..
รีบลุกจากที่นอนผลุนผลัน
จัดการกับตัวเองเรียบร้อยเร็วพลัน
รีบปึ่งรถของฉันไปที่โรงพยาบาล

ไม่นานนักได้ถึงบำรุงราษฎร์
ประมาณเสามโมงเช้าได้
ไม่รอช้ารีบวิ่งขึ้นไปหาเพื่อนที่ห้องตามที่เพื่อนบอกไว้
ดูเหมือนว่าลิพท์ที่โรงพยาบาลนี้ ช้ากว่าที่เคยเป็น


ความจริงไม่ใช่เลย
ใจเราต่างหากละที่รีบ
แต่ว่ามันสายเกินไป
ถามพยาบาลที่อยู่ดูแลชั้นที่เพื่อนพักอยู่
เพื่อนถูกเอาไปไว้ในห้องผ่าคลอดแล้ว

โล่งใจที่พยาบาลบอกว่า
มีสามีมาอยู่เคียงข้างเพื่อนด้วยในวันนี้

เมื่อไม่เจอทำไงได้
เลยทิ้งโน้ตไว้ให้ที่หัวเตียง
บอกให้ได้รู้ว่าที่รับปากไว้

เพื่อนได้มาให้กำลังใจกันแล้วนะ


KorPai Lee

Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2554


เอริคเป็นความทรงจำที่สวยงามเสมอในชีวิต
เป็นหนุ่มตัวน้อยที่รู้จักกันมาตั้งแต่แรกคลอด

The window of my world

"ไม่ได้ไม่ได้ ต้องได้"

"ไม่ได้ไม่ได้     ต้องได้" คำพูดนี้ยังกึกก้องอยู่ในหัวของศิษย์เก่า ร.ร อนุชนวัฒนาอย่างเราเสมอ ทุกครั้งที่นึกถึงวัยเด็ก เมื่อครั้งท...